Typowe cechy charakteropatyczne maja dla

Typowe cechy charakteropatyczne mają dla wprawnego diagnosty wielką wagę rozpoznawczą, zwłaszcza w przypadkach przebiegają- cych bez objawów dementywnych i bez zaburzeń pamięci. Nie zawsze bowiem mamy możność stwierdzenia całego kompletu objawów ,psychoorgan:icz•nych. Większość tych objawów możabyć zaznaczona bardzo dyskretnie lub może jej nie być. Natomiast na pierwszym planie znajdują się te z wyliczonych obja- wów, które upośledzają charakter człowieka: obniżenie uczuciowości wyższej, zmiana sposobu reagowania na bodźce i osłabienie hamulców. z zaburzeniem temperamentu. W obrazie klinicznym stwierdza się wówczas oprócz obniżenia uczuciowości wyższej: nastrój euforyczny, wzmagający się w pewnych przy- padkach aż do wiłoś ci (moria), ogólne stępienie życia uczuciowego (dementia affectiva), nietrzymanie afektów (incontinentia affectiva), drażliwość, wybu- chowość, lepkość, skłonność do zalegania afektów (prJtractio affectuum) i do działań impulsywnych itd. Czasem kombinacja bezkrytycyzmu, obniżenia uczu- ciowości wyższej i odhamowania popędów stwarza znamienną sylwetkę cha- rakterologiczną w postaci natarczywości (procacitas), nierzadko ze skłonnością do czynów niespołecznych. W przypadkach takich mówiono dawniej o psycho- patyzacji osobowości. Miana tego lepiej unikać ze względu na nieokreśloność pojęcia psychopatii. Do zagadnień tych powrócimy przy omawianiu charakte- ropatii organicznych. Systematykę zaburzeń psychoorganicznych tworzyć można według różnych sprawdzianów. Sprawdzian etiologiczny odgrywa w medycynie zaw- sze najdonioślejszą rolę. Pomijając fakt, że etiologię nie zawsze da się ustalić, stwier- dzić trzeba, że nie wystarcza ona klinicyście rozumującemu nowoczesnymi kate- goriami. Aby zrozumieć genezę stanu faktycznego, trzeba znać etiopatogenezę przy- . padku. Czas zadziałania czynnika etiologicznego jest szczególnie ważny. Aby w za- wiłych stosunkach, które stwarza przyroda, zdobyć jaką taką orientację, wprowa- dzono podział na uszkodzenia mózgu uwarunkowane genetycznie i egzogennie, Dwa te rzędy przyczyn są ze sobą nierozerwalnie sprzężone i tylko drogą analizy dadzą się rozdzielić. Czynnik szkodliwy może zadziałać w okresie progenetycznym, tj. w okresie powstawania i dojrzewania komórek płciowych (gametów) i aktu zapłod- nienia. Może też zadziałać w okresie blastogenezy, czyli embriogenezy; ten okres zarodkowy trwa mniej więcej w ciągu pierwszego trymestru ciąży ludzkiej. Okres organogenezy, czyli fetogenezy – rozwoju płodowego – trwa w ciągu II i III try- mestru ciąży. [podobne: , Balsam Johnson, witamina b6, rehabiliacja ]

Tags: , ,

Comments are closed.