Typowe cechy charakteropatyczne

Typowe cechy charakteropatyczne mają dla wprawnego diagnosty wielką wagę rozpoznawczą, zwłaszcza w przypadkach przebiegających    bez objawów dementywnych i bez zaburzeń pamięci. Nie zawsze bowiem mamy możność stwierdzenia całego kompletu objawów psychoorganicznych. Większość tych objawów może być zaznaczona bardzo dyskretnie lub może jej nie być. Natomiast na pierwszym planie znajdują się te z wyliczonych objawów, które upośledzają charakter człowieka: obniżenie uczuciowości wyższej, zmiana sposobu reagowania na bodźce i osłabienie hamulców. z zaburzeniem temperamentu. W obrazie klinicznym stwierdza się wówczas oprócz obniżenia uczuciowości wyższej: nastrój euforyczny, ogólne stępienie życia uczuciowego , nietrzymanie afektów , drażliwość, wybuchowość, lepkość, skłonność do zalegania afektów  i do działań impulsywnych itd. Czasem kombinacja bezkrytycyzmu, obniżenia uczuciowości wyższej i odhamowania popędów stwarza znamienną sylwetkę charakterologiczną w postaci natarczywości, nierzadko ze skłonnością do czynów niespołecznych.      W przypadkach takich mówiono dawniej o psychopatyzacji osobowości. Miana tego lepiej unikać ze względu na nieokreśloność pojęcia psychopatii. Do zagadnień tych powrócimy przy omawianiu charakteropatii organicznych. Systematykę zaburzeń psychoorganicznych tworzyć można według różnych sprawdzianów. Sprawdzian etiologiczny odgrywa w medycynie zawsze najdonioślejszą rolę. Pomijając fakt,  że etiologię nie zawsze da się ustalić, stwierdzić trzeba, że nie wystarcza ona klinicyście rozumującemu nowoczesnymi kategoriami. Aby zrozumieć genezę stanu faktycznego, trzeba znać etiopatogenezę przypadku. Czas zadziałania czynnika etiologicznego jest szczególnie ważny. Aby w zawiłych stosunkach, które stwarza przyroda, zdobyć jaką taką orientację, wprowadzono podział na uszkodzenia mózgu uwarunkowane genetycznie i egzogennie, Dwa te rzędy przyczyn są ze sobą nierozerwalnie sprzężone i tylko drogą analizy dadzą się rozdzielić. Czynnik szkodliwy może zadziałać w okresie progenetycznym, tj. w okresie powstawania i dojrzewania komórek płciowych (gametów) i aktu zapłodnienia. Może też zadziałać w okresie blastogenezy, czyli embriogenezy  ten okres zarodkowy trwa mniej więcej w ciągu pierwszego trymestru ciąży ludzkiej. Okres organogenezy, czyli fetogenezy – rozwoju płodowego – trwa w ciągu II i III trymestru ciąży. [podobne:  Balsam Johnson, witamina b6, rehabiliacja ]

Tags: , ,

Comments are closed.