Sprawy mózgowe

Niedorozwój umysłowy jest więc tylko zejściem różnych etiologicznie i patogenetycznie chorób. Nazwa oligofrenii będzie miała dopóty swoją kliniczną rację bytu, dopóki nasze metody rozpoznawcze nie osiągną takiego poziomu, by można było w każdym przypadku rozpoznać etiologię procesu, którego epilog widzi się pod postacią niedorozwoju umysłowego. Ze względów klinicznopraktycznych trzeba odgraniczyć pojęcie otępienia od pojęcia oligofrenii. W pierwszym przypadku chodzi o obniżenie poziomu umysłowego osobnika, który osiągnął już pewien stopień rozwoju psychicznego, w drugim o zahamowanie rozwoju umysłowego. Rozgraniczenie to jest względne. W praktyce bowiem zalicza się do niedorozwoju umysłowego nie tylko przypadki bardzo wczesnego zahamowania rozwoju, a więc w stadium pierwszej komórki zarodkowej, w okresie życia płodowego i porodu, ale także przypadki upośledzenia rozwoju psychicznego w pierwszych latach życia.             Nie ustalono ściśle, o ile lat życia chodzi. Jeżeli rozporządza się dokładnymi wywiadami, to udaje się czasem stwierdzić, że dziecko rozwijało się do roku, dwóch czy trzech lat prawidłowo, po czym po przejściu jakiejś choroby, której natury nie udaje się przeważnie odtworzyć, rozwój umysłowy uległ zatrzymaniu, a nawet nastąpiło cofnięcie się już rozwiniętych czynności umysłowych. W wielu przypadkach. natomiast           w ogóle nie ma wiadomości o pierwszych latach życia dziecka. Ma się tylko już gotowy, ustalony poziom umysłowy, o którym można powiedzieć tylko tyle, że jest bardzo niski. Czy należy w pierwszym przypadku mówić o otępieniu, a w drugim o niedorozwoju.                        Czy rozpoznanie może opierać się tylko na wywiadach lub ich braku. Niestety, nie ma dotąd przedmiotowych metod, które by pozwalały         na ustalenie w każdym przypadku etiologii i patogenezy tego końcowego stanu ubytkowego. Niektórzy autorzy używają jako synonimu niedorozwoju umysłowego określenia otępienie wrodzone. Niektórzy znowu odróżniają niedorozwój wrodzony od wcześnie nabytego. Przypadki niedorozwoju wcześnie nabytego zasługują jednak równie dobrze na nazwę otępienia. Im później dziecko przeszło chorobę mózgu, która zatrzymała prawidłowy rozwój umysłowy  a przeważnie dochodzi równocześnie i do cofnięcia się już wykształconych czynności tym bardziej przypadek zasługuje na zaliczenie go do grupy wcześnie powstałych otępień. Pomimo tych zastrzeżeń powszechnie omawia się łączną grupę oligofrenii. Grupę taką uznaje i psychiatria radziecka.. i anglosaska. Psychiatrzy angielscy używają na oznaczenie oligofrenii terminu , natomiast psychiatrzy amerykańscy . [więcej w: odzież dla dzieci, badania psychologiczne, Stomatolog Kraków ]

Tags: , ,

Comments are closed.