Rozwój dzieci rodziców chorych na gruźlicę oraz zdrowych

Przeciwnicy tezy swoistego usposobienia do gruźlicy odziedziczonego oraz wrodzonego powołują się także na nowsze badania, które świadczą    o tym, że dzieci matek chorych na gruźlicę, zabezpieczone od zakażenia i należycie żywione, rozwijają się często równie dobrze, jak dzieci rodziców zdrowych w tych samych warunkach (Karol Jonscner). Zwraca się także uwagę na to, że potomstwo rodziców chorych na gruźlicę staje się czasem oporniejsze na zakażenia prątkami gruźlicy. Doświadczenie wojny światowej 1914-1918 dowodzi pewnego uodpornienia na gruźlicę  w krajach uprzemysłowionych, w których gruźlica panoszyła się od dawna. Okazało się, że bardzo dobrze zbudowani fizycznie i dobrze odżywieni mieszkańcy wsi, górale alpejscy i żołnierze z ras kolorowych, którzy przedtem nie stykali się z zarazkiem gruźlicy, nie byli odporni na zakażenie gruźlicy, ginęli masowo na ostre postaci gruźlicy, a fizycznie słabsi europejczyczy, pomimo budowy wątłej, astenicznej, byli o wiele mniej na to zakażenie wrażliwi, a zakażając się zapadali na łagodne postaci gruźlicy. Umieralność na gruźlicę wśród europejskich wojsk angielskich wynosiła tylko 10%, a wśród afrykańskich wojsk angielskich – 18%, zatem była 180 razy większa. Fakty te dowodzą, że w tych środowiskach ludzkich, w których gruźlica istnieje od wielu pokoleń, wytwarza się u większości osób pewna odporność na zarazek gruźlicy. Wskutek tego odsetek zgonów z gruźlicy jest tutaj w stosunku odwrotnym do liczby zakażonych gruźlicą (prawo Romera). Wtargnięcie zarazka gruźlicy do ustroju w takich środowiskach ludzkich przechodzi bardzo często niepostrzeżenie zostaje nie tylko opanowane przez ustrój,             ale nawet, przyczynia się do wytworzenia pewnej odporności na ponowne zakażenia zarazkami gruźlicy, byle nie były one masowe a ustrój nie był osłabiony przez jakiekolwiek czynniki. [patrz też:  olejek kokosowy na włosy, balsam do włosów, Szkoła tańca Poznań ]

Tags: , ,

Comments are closed.