Posts Tagged ‘witamina b6’

Krzywa znuzenia Karpelina, która u

Tuesday, July 12th, 2016

Krzywa znużenia Karpelina, która u wielu psychiatrów nie- słusznie poszła w zapomnienie, jest bardzo ważnym argumentem przemawia- jącym za organicznym tłem sprawy. Przy omawianiu guzów mózgu zwrócimy uwagę na konieczność rozróżnicowania znużenia z tzw. presomnelencja (Walther Buel), w której wybitnie cierpi uwaga bierna, podczas gdy czynna może być na krótki czas sprawna. Stąd w presomnolencji po dobrej sprawności początkowej następuje szybkie zmęczenie umysłowe, podczas gdy w przewlek- łym zespole psychoorganicznym objawy znużenia występują równomiernie, gdyż nawet przy silnych zaburzeniach zdolności zapamiętywania zaburzenia uwagi są nieznaczne lub nawet nie występują. W praktyce nie zawsze mamy czas na wykonanie krzywej Kraepelina, zresztą chodzi zazwyczaj o jak najrychlejsze zorientowanie się co do natury zaburzeń psychicznych. Wystarczy wówczas zwrócić uwagę na męczliwość chorego, który w miarę badania daje coraz gor- sze odpowiedzi, coraz częściej się myli, zdradza coraz słabszą pamięć. 12. Dobry kontakt uczuciowy przy upośledzonym lub zniesionym kontakcie Intelektualnym jest ważną cechą więk- szości psychoz organicznych. W zespołach schizofrenicznych bywa czasem od- wrotnie. 13. Ważną cechą procesów organicznych jest to, że mogą one stanowić podłoże nawarstwionych zespołów psychotycznych. W wielu przypadkach ostry zespół czynnościowy do tego stopnia zaprząta uwagę lekarza, że o tej prostej prawdzie nie pamięta. A jednak po gatunku ostrego zespołu czynnościowego udaje się nam przeważnie rozpoznać zarazem i tło organiczne sprawy, ponieważ ex nihiLo nihil. DeLirium tremens świadczy prawie zawsze (a jednak nie zawsze) o alkoholizmie przewlekłym obecnym lub dawniejszym, stan pomroczny każe podejrzewać tło padaczkowe, zespoły schizofreniczne napełniają obawą, czy na ich dnie nie leży przewlekły proces schizofreniczny, zespoły depresyjny i maniakalny zmuszają do zastanowienia, czy u ich podstaw nie ma trwałych zmian, zapewne organicznych, określanych nazwą cyklofrenii, zespoły reaktywne siłą rzeczy kierują naszą uwagę na ist- nienie czynników reaktywnych, które bynajmniej nie wyczerpują się na gru- pie urazów psychicznych itd. [patrz też: , protetyka, olejowanie włosów, witamina b6 ]

Typowe cechy charakteropatyczne maja dla

Tuesday, July 12th, 2016

Typowe cechy charakteropatyczne mają dla wprawnego diagnosty wielką wagę rozpoznawczą, zwłaszcza w przypadkach przebiegają- cych bez objawów dementywnych i bez zaburzeń pamięci. Nie zawsze bowiem mamy możność stwierdzenia całego kompletu objawów ,psychoorgan:icz•nych. Większość tych objawów możabyć zaznaczona bardzo dyskretnie lub może jej nie być. Natomiast na pierwszym planie znajdują się te z wyliczonych obja- wów, które upośledzają charakter człowieka: obniżenie uczuciowości wyższej, zmiana sposobu reagowania na bodźce i osłabienie hamulców. z zaburzeniem temperamentu. W obrazie klinicznym stwierdza się wówczas oprócz obniżenia uczuciowości wyższej: nastrój euforyczny, wzmagający się w pewnych przy- padkach aż do wiłoś ci (moria), ogólne stępienie życia uczuciowego (dementia affectiva), nietrzymanie afektów (incontinentia affectiva), drażliwość, wybu- chowość, lepkość, skłonność do zalegania afektów (prJtractio affectuum) i do działań impulsywnych itd. Czasem kombinacja bezkrytycyzmu, obniżenia uczu- ciowości wyższej i odhamowania popędów stwarza znamienną sylwetkę cha- rakterologiczną w postaci natarczywości (procacitas), nierzadko ze skłonnością do czynów niespołecznych. W przypadkach takich mówiono dawniej o psycho- patyzacji osobowości. Miana tego lepiej unikać ze względu na nieokreśloność pojęcia psychopatii. Do zagadnień tych powrócimy przy omawianiu charakte- ropatii organicznych. Systematykę zaburzeń psychoorganicznych tworzyć można według różnych sprawdzianów. Sprawdzian etiologiczny odgrywa w medycynie zaw- sze najdonioślejszą rolę. Pomijając fakt, że etiologię nie zawsze da się ustalić, stwier- dzić trzeba, że nie wystarcza ona klinicyście rozumującemu nowoczesnymi kate- goriami. Aby zrozumieć genezę stanu faktycznego, trzeba znać etiopatogenezę przy- . padku. Czas zadziałania czynnika etiologicznego jest szczególnie ważny. Aby w za- wiłych stosunkach, które stwarza przyroda, zdobyć jaką taką orientację, wprowa- dzono podział na uszkodzenia mózgu uwarunkowane genetycznie i egzogennie, Dwa te rzędy przyczyn są ze sobą nierozerwalnie sprzężone i tylko drogą analizy dadzą się rozdzielić. Czynnik szkodliwy może zadziałać w okresie progenetycznym, tj. w okresie powstawania i dojrzewania komórek płciowych (gametów) i aktu zapłod- nienia. Może też zadziałać w okresie blastogenezy, czyli embriogenezy; ten okres zarodkowy trwa mniej więcej w ciągu pierwszego trymestru ciąży ludzkiej. Okres organogenezy, czyli fetogenezy – rozwoju płodowego – trwa w ciągu II i III try- mestru ciąży. [podobne: , Balsam Johnson, witamina b6, rehabiliacja ]