Posts Tagged ‘rehabiliacja’

Typowe cechy charakteropatyczne

Tuesday, July 12th, 2016

Typowe cechy charakteropatyczne mają dla wprawnego diagnosty wielką wagę rozpoznawczą, zwłaszcza w przypadkach przebiegających    bez objawów dementywnych i bez zaburzeń pamięci. Nie zawsze bowiem mamy możność stwierdzenia całego kompletu objawów psychoorganicznych. Większość tych objawów może być zaznaczona bardzo dyskretnie lub może jej nie być. Natomiast na pierwszym planie znajdują się te z wyliczonych objawów, które upośledzają charakter człowieka: obniżenie uczuciowości wyższej, zmiana sposobu reagowania na bodźce i osłabienie hamulców. z zaburzeniem temperamentu. W obrazie klinicznym stwierdza się wówczas oprócz obniżenia uczuciowości wyższej: nastrój euforyczny, ogólne stępienie życia uczuciowego , nietrzymanie afektów , drażliwość, wybuchowość, lepkość, skłonność do zalegania afektów  i do działań impulsywnych itd. Czasem kombinacja bezkrytycyzmu, obniżenia uczuciowości wyższej i odhamowania popędów stwarza znamienną sylwetkę charakterologiczną w postaci natarczywości, nierzadko ze skłonnością do czynów niespołecznych.      W przypadkach takich mówiono dawniej o psychopatyzacji osobowości. Miana tego lepiej unikać ze względu na nieokreśloność pojęcia psychopatii. Do zagadnień tych powrócimy przy omawianiu charakteropatii organicznych. Systematykę zaburzeń psychoorganicznych tworzyć można według różnych sprawdzianów. Sprawdzian etiologiczny odgrywa w medycynie zawsze najdonioślejszą rolę. Pomijając fakt,  że etiologię nie zawsze da się ustalić, stwierdzić trzeba, że nie wystarcza ona klinicyście rozumującemu nowoczesnymi kategoriami. Aby zrozumieć genezę stanu faktycznego, trzeba znać etiopatogenezę przypadku. Czas zadziałania czynnika etiologicznego jest szczególnie ważny. Aby w zawiłych stosunkach, które stwarza przyroda, zdobyć jaką taką orientację, wprowadzono podział na uszkodzenia mózgu uwarunkowane genetycznie i egzogennie, Dwa te rzędy przyczyn są ze sobą nierozerwalnie sprzężone i tylko drogą analizy dadzą się rozdzielić. Czynnik szkodliwy może zadziałać w okresie progenetycznym, tj. w okresie powstawania i dojrzewania komórek płciowych (gametów) i aktu zapłodnienia. Może też zadziałać w okresie blastogenezy, czyli embriogenezy  ten okres zarodkowy trwa mniej więcej w ciągu pierwszego trymestru ciąży ludzkiej. Okres organogenezy, czyli fetogenezy – rozwoju płodowego – trwa w ciągu II i III trymestru ciąży. [podobne:  Balsam Johnson, witamina b6, rehabiliacja ]

Różnice między mądrością a głupotą

Tuesday, July 12th, 2016

Pierwszym, który próbował teoretycznie wyjaśnić różnicę między mądrością a głupotą, był Heraklit (535-475 p.n.e.), uważany dzisiaj za przesłannika materializmu dialektycznego. Zwalczając poetyczne spekulacje, za pomocą których inni próbowali tłumaczyć zjawiska przyrody, wysunął on zasadę ścisłych miar w przyrodoznawstwie i przypuszczał, że rozum ludzki zależy od ognia wewnętrznego im suchszy ten ogień, tym bystrzejszy rozsądek, im więcej w duszy wilgoci, tym łatwiej o chorobę, w razie nadmiaru wilgoci grozi głupota lub obłąkanie.                   W literaturze pięknej od najdawniejszych czasów postaciami niedorozwiniętych umysłowo posługiwano się .dla rozśmieszenia czytelników lub widzów. W starożytnej Aleksandrii anatom Erasistratos rozważał możliwą zależność inteligencji od liczby zwojów mózgu. Mongoloidię opisał w r. 1866 Lanydon Down. W Polsce Andrzej z Kobylina w swoich “Gadkach o składności członków człowieczych” w r. 1535 podał pierwsze naiwne zasady odczytywania stanu bystrości umysłu i cech temperamentu z wyrazu twarzy i kształtu głowy. Termin oligofrenia pochodzi od, Kraepelina. Etiologia anatomiapatoliczna. Uchwytne klinicznie przyczyny będą omówione poniżej. Z trudniej uchwytnych wymieniano dawniej kiłę rodziców, powołując się na fakt, że u 10-20010 idiotów stwierdzono kiłę. Dzisiaj kiła przestała odgrywać tę rolę,      w każdym razie znaczenie jej jako czynnika etiologicznego we współczesnych warunkach wybitnie spadło. Na pierwszym miejscu wymienić trzeba alkoholiz rodziców. Najczęściej chodzi tu o upojenie jednego z rodziców lub obojga w chwili poczęcia, przy czym dochodzi do bezpośredniego uszkodzenia alkoholem komórek płciowych. Alkoholizm przewlekły, być może, prowadzi do małowartościowych plemników. Podobnie wyobrażano sobie rolę zakażenia kiłowego, mianowicie toksyny krętków miałyby obniżać żywotność elementów płciowych. Badania pneumoencefalograficzne, a także badania pośmiertne świadczą o tym, że niedorozwinięci umysłowo przeszli czy to w łonie matki, czy            w cżasie porodu lub we wczesnych latach życia pozapłodowego ciężkie sprawy mózgowe, a więc zapalenie mózgu i opon mózgowych, krwotok mózgowy, uszkodzenie urazowe mózgu, zaburzenie odżywcze tkanki mózgowej, zahamowanie rozwoju wywołane zmianami w kościach czaszki itd. [patrz też: surówki bawełniane, Studnie głębinowe, rehabiliacja ]