Posts Tagged ‘filtry do wody’

Triperidol i grupy leków

Tuesday, July 12th, 2016

Drugi najbardziej rozpowszechniony z tej grupy lek totriperidol, który różni się od haloperidolu jedynie wprowadzeniem w miejsce atomu chloru trzech atomów fluoru. Synonim: Trifluoperidol. Jego właściwości kliniczne w porównaniu z haloperidolem są odmienne. Triperidol        nie nadaje się do leczenia stanów maniakalnych, natomiast ma silniejsze działanie w stosunkti do zespołów paranoidalnych i jest jeszcze skuteczniejszy niż haloperidol w leczeniu postaci atymicznych i apragmatycznych schizofrenii. Szczególnie nadaje się w celu zdynamizowania autystycznych schizofreników. Leczenie rozpoczyna się od dawki 0,5 mg dziennie i stopniowo podnosi do 3 mg. Dawka maksymalna wynosi 6 mg. Wielu autorów podnosi, że przekroczenie tej dawki nie daje dalszej poprawy, natomiast wzrasta ciężkość objawów pozapiramidowych, ,       a czasami zatraca się poprzednio uzyskany efekt terapeutyczny. Objawy uboczne są znacznie silniej wyrażone niż przy haloperidolu i mogą się pojawić już przy dawce 1 mg dziennie. Poza objawami pozapiramidowymi występują parestezje i zaburzenia cenestetyczne o typie niepokoju mięśniowego lokalizujące się szczególnie w kończynach dolnych. Poza tym obserwuje się często za- burzenia kinetyczne o typie hipokinez albo hiperkinez. Przy podawaniu triperidolu szczególnie we wstrzyknięciach domięśniowych mogą występować tak zwane kryzy neurodysleptyczne, które polegają na napadowym podnieceniu motorycznym z opistotonusem, zaburzeniami oddechu i sinicą. Napady te nie dają zmian w eeg.      W związku z tym leczenie triperidolem wskazane jest tylko w warunkach. szpitalnych. Poza tym przy podawaniu triperidolu obserwuje się czasami przejściową hiperleukocytozę z neutropenią i limfocytozą. Lek nie wywiera szkodliwego wpływu na narządy miąższowe. Triperidol produkowany jest jako ampułki po 2 mg do wstrzyknięć domięśniowych i jako roztwór zawierający w 20 kroplach 1 mg leku. [więcej w: integracja sensoryczna, filtry do wody, surówki bawełniane ]

Znaczenie stanowiska genetycznego

Tuesday, July 12th, 2016

Ze stanowiska genetycznego ma wielkie znaczenie zagadnienie przechodzenia (transformatio) jednego typu prątka gruźlicy w drugi, zależnie od zmiany środowiska, w jakim się prątki znajdują. Pomimo licznych badań w tym kierunku sprawy tej nie można uznać dotychczas za ostatecznie rozstrzygniętą. Nie rozstrzygnięto dotychczas także zagadnienia wielopostaciowości zarazka gruźlicy.Pierwsze próby podważenia odkrycia Kocha przez wprowadzenie do nauki pojęcia postaci rozwojowych tego zarazka zostały obalone przez Andrzeja Obrzuta. Wkrótce jednak              w obronie wielopostaciowości zarazka gruźlicy stanęli uczeni badacze. Wśród nich Much zwrócił uwagę, że w preparatach barwionych widać nieraz w prątkach gruźlicy miejsca niezabarwione, a czasami odnosi się nawet wrażenie, że cały prątek składa się z kilku leżących obok siebie, nie barwiących się paciorków. Twory  niekwasooporne, uzyskały nazwę ziarnka Mucha. Z badaczów polskich pierwszym i największym szermierzem istnienia cyklu rozwojowego prątka gruźlicy był Leon Karwacki. Powiodło mu się jeszcze w r. 1908 podczas prób ujednostajniania hodowli typowych prątków gruźlicy otrzymać stałe hodowle zarazka gruźlicy w postaci ziarn, a w 2 lata później stwierdzić w ustroju zakażonej świnki przejście ziarn w prątki gruźlicy kwasooporne, na pożywkach zaś sztucznych powrót niektórych szczepów ziarnistych w typową postać prątka. Powiodło mu się także spostrzegać w chorym ustroju przekształcanie się typowych prątków gruźlicy, opornych na kwasy, w postaci ziarniste. Kazimierzowi Pankowi powiodło się również przetwarzać prątki gruźlicy kwasooporne w postaci ziarniste, nie barwiące się,                      a następnie zakażając nimi nowe świnki otrzymywać typowe prątki gruźlicy. [patrz też:  odżywki do rzęs, filtry do wody, Siłownie zewnętrzne ]