Posts Tagged ‘Balsam Johnson’

Typowe cechy charakteropatyczne maja dla

Tuesday, July 12th, 2016

Typowe cechy charakteropatyczne mają dla wprawnego diagnosty wielką wagę rozpoznawczą, zwłaszcza w przypadkach przebiegają- cych bez objawów dementywnych i bez zaburzeń pamięci. Nie zawsze bowiem mamy możność stwierdzenia całego kompletu objawów ,psychoorgan:icz•nych. Większość tych objawów możabyć zaznaczona bardzo dyskretnie lub może jej nie być. Natomiast na pierwszym planie znajdują się te z wyliczonych obja- wów, które upośledzają charakter człowieka: obniżenie uczuciowości wyższej, zmiana sposobu reagowania na bodźce i osłabienie hamulców. z zaburzeniem temperamentu. W obrazie klinicznym stwierdza się wówczas oprócz obniżenia uczuciowości wyższej: nastrój euforyczny, wzmagający się w pewnych przy- padkach aż do wiłoś ci (moria), ogólne stępienie życia uczuciowego (dementia affectiva), nietrzymanie afektów (incontinentia affectiva), drażliwość, wybu- chowość, lepkość, skłonność do zalegania afektów (prJtractio affectuum) i do działań impulsywnych itd. Czasem kombinacja bezkrytycyzmu, obniżenia uczu- ciowości wyższej i odhamowania popędów stwarza znamienną sylwetkę cha- rakterologiczną w postaci natarczywości (procacitas), nierzadko ze skłonnością do czynów niespołecznych. W przypadkach takich mówiono dawniej o psycho- patyzacji osobowości. Miana tego lepiej unikać ze względu na nieokreśloność pojęcia psychopatii. Do zagadnień tych powrócimy przy omawianiu charakte- ropatii organicznych. Systematykę zaburzeń psychoorganicznych tworzyć można według różnych sprawdzianów. Sprawdzian etiologiczny odgrywa w medycynie zaw- sze najdonioślejszą rolę. Pomijając fakt, że etiologię nie zawsze da się ustalić, stwier- dzić trzeba, że nie wystarcza ona klinicyście rozumującemu nowoczesnymi kate- goriami. Aby zrozumieć genezę stanu faktycznego, trzeba znać etiopatogenezę przy- . padku. Czas zadziałania czynnika etiologicznego jest szczególnie ważny. Aby w za- wiłych stosunkach, które stwarza przyroda, zdobyć jaką taką orientację, wprowa- dzono podział na uszkodzenia mózgu uwarunkowane genetycznie i egzogennie, Dwa te rzędy przyczyn są ze sobą nierozerwalnie sprzężone i tylko drogą analizy dadzą się rozdzielić. Czynnik szkodliwy może zadziałać w okresie progenetycznym, tj. w okresie powstawania i dojrzewania komórek płciowych (gametów) i aktu zapłod- nienia. Może też zadziałać w okresie blastogenezy, czyli embriogenezy; ten okres zarodkowy trwa mniej więcej w ciągu pierwszego trymestru ciąży ludzkiej. Okres organogenezy, czyli fetogenezy – rozwoju płodowego – trwa w ciągu II i III try- mestru ciąży. [podobne: , Balsam Johnson, witamina b6, rehabiliacja ]

Butyrofenony Z lekówantypsychotycznych, które nie

Tuesday, July 12th, 2016

Butyrofenony Z lekówantypsychotycznych, które nie są pochodnymi fenotiazyny, na szcze- gólną uwagę zasługują butyrofenony, Pierwszy z tej grupy zsyntetyzowany przez Janssena to haloperidolznany też pod nazwą fabryczną Serenase. W porównaniu z pochodnymi fenotiazyny butyrofenony mają silniejsze dzia- łanie na centralny układ nerwowy, mniejsze natomiast na układ wegetatywny. Nie mają działania nasennego. Właściwości farmakodynamiczne wyrażają się przede wszystkim wpływem na aktywność psychomotoryczną. Wpływ ten jest dwojakiego rodzaju: w małych dawkach powodują wzmożenie napędu psycho- ruchowego, natomiast w większych zahamowanie podobne do wywołanego chłoropromazyną. W stosunku do układu nerwowego autonomicznego mają właściwości adrenolityczne. Blokują działanie histaminy i serotoniny. Mają działanie antagonistyczne w stosunku do psychoanaleptyków oraz wzmacniają i przedłużają działanie barbituranów. Dla dopełnienia obrazu działanią farma- kodynamicznego butyrofenonów trzeba dodać, że mają działanie lekko hipo- termizujące i znieczulające miejscowo, Głównym wskazaniem dla haloperidolu są pobudzenia psychomotoryczne o najróżniejszej etiologii. Lek jest specyfi- kiem przeciwko stanom maniakalnym. W stosunku do ostrych psychoz schizo- frenicznych najlepsze efekty lecznicze daje w schizofrenii paranoidalnej, nawet w tych przypadkach, które oporne są na leczenie chloropromazyną, a poza tym w hebefrenicznej postaci schizofrenii. Bardzo dobre efekty uzyskuje się w przy- padkach schizofrenii przewlekłej, u wieloletnich chorych z wybitnie zaznaczo- nymi objawami autyzmu i negatywizmu opornych na leczenie chloropromazyną. Haloperidol przełamuje jakoby barierę izolacyjną, jaką się chory otacza. Nie- którzy określają to działanie jako “zmiękczające” (softening). Dawkowanie haloperidolu wynosi 6-20 mg dziennie. Wyjątkowo stosuje się dawki wyższe, do 60 mg na dobę, przy czym tolerancja na lek jest bardzo dobra. Lek stosuje się przeważnie doustnie przez okres 3-4 tyg. Po uzyskaniu efektu leczniczego przechodzi się na dawki podtrzymujące 2-4 mg . dziennie. Wśród objawów ubocznych na pierwszym miejscu trzeba wymienić objawy pozapiramidowe, wśród których dominują objawy hipokinetyczno-hipertoniczne. Ustępują one łatwo pod .wpływem leków antyparkinsonoidalnych. Przy podawaniu leku obserwuje się drżenie w zakresie rąk i języka, może wystąpić wzmożona potli- wość i wzmożone wydzielanie śliny. Czasami mogą pojawiać się mioklonie twarzowe i napadowy szczękościsk. Przy podawaniu leku nie obserwuje się zmian we krwi. Nie zaobserwowano także, by lek miał wpływ na narządy miąższowe, funkcje wątroby i ńerek. Haloperidol jest produkowany w postaci ampułek po 5 mg do wstrzykiwań domięśniowych i w postaci roztworu, gdzie 1 kropla zawiera 0,1 mg, a więc 10 kropli = 1 mg. W tej ostatniej postaci lek nie ma żadnego smaku i jest chętnie przez chorych przyjmowany. Poza tym istnieje w tabletkach po 1 mg. [więcej w: , oczyszczanie organizmu, depilacja laserowa Łódź, Balsam Johnson ]