IDIOTYZM (IDIOTIA) Pojecie idiotyzmu obejmuje

IDIOTYZM (IDIOTIA) Pojęcie idiotyzmu obejmuje te wszystkie przypadki niedorozwoju umysło- wego, w których nie doszło wcale lub tylko w niedostatecznym stopniu do wy- tworzenia się mowy. Najgłębsze postacie idiotyzmu stoją na poziomie nowo- rodka lub zwierzęcia, jeżeli nie niżej. Osobniki te trzeba pielęgnować cale ży- cie, gdyż niezdolne są nawet ręką sięgnąć po pokarm. Nie da się tu zauważyć naj prostszych czynności instynktowych. Mowa w najlepszym razie ma cha- rakter nieartykułowanego, zamazanego bełkotu i składa się co najwyżej z kilku szczątkowych wyrazów, którymi idiota uzewnętrznia swoje życzenia i uczucia. Także chód jest przeważnie nieporadny i ciężki, nawet gdy nie ma wyraźnych porażeń. Często widujemy stereotypie, zwykle pod postacią wahadłowego ki- wania się tułowiem lub głową w przód i w tył, klepania się po udach, klaska- nia itd. Zarówno idiotów, jak i głuptaków dzieli się w praktyce na .dwie odmiany. Jednych cechuje obojętność, tępota, odrętwiałość (idiotia torpida), drugich, prze- ciwnie, żywość ruchów, podniecenie psychoruchowe, pęd niszczycielski, hałaśli- wość i bezmyślne rzucanie się na otoczenie (idiotia erethica). Pierwsi nie okazują najmniejszego zainteresowania otoczeniem, nie mogą się nauczyć jeść samo- dzielnie, wkładają wszystkie przedmioty do ust, zanieczyszczają się ustawicz- nie, nie reaaują nawet na przykre bodźce zewnętrzne. Drudzy biegają, wszystko chwytają, rzucają przedmiotami, złoszczą się, chociaż przy dobrym obchodze- niu się z nimi dadzą się nakarmić, a nawet umieją wprowadzić samodzielnie pokarm do ust. U idiotów wyższego rzędu niektóre czynności psychiczne są jako tako wykształcone. Można więc u nich zauważyć reagowanie na odpo- wiednie bodźce płaczem lub śmiechem, można ich nauczyć podawania ręki, rozpoznają osoby pielęgnujące je, śledzą wzrokiem poruszające się przedmioty, znają przedmioty codziennego użytku, rozróżniają rzeczy jadalne i niejadalne, potrafią żuć, tak iż można im podawać pokarmy stałe. Wyraz twarzy idiotów jest tępy, bezmyślny, chociaż można się tu pomylić. Gniew idiotów zamienia się natychmiast, w sposób niepohamowany, w czyn gwałtowny, który najczęściej zwraca się przeciw otoczeniu, ale czasem prze- ciwko sobie. W tym ostatnim przypadku osobnik gryzie sam siebie, bije się po głowie lub tłucze głową o ścianę, niekiedy drze i niszczy przedmioty dokoła. Nawet u ciężkich idiotów popęd płciowy może być zachowany i ujawnia się pod postacią samogwałtu uprawianego na oczach otoczenia. Wpadają w gniew, jeśli się im w tym przeszkadza. [więcej w: , olej lniany, rozstanie, gabinety stomatologiczne ]

Tags: , ,

Comments are closed.